«Το θέμα είναι, τρομακτικό μου, υδρόβιο φίλε», είπε ο Krieger, στρέφοντας τον αντίχειρά του στον Υδροχόο. Ο Δρ. Algernop Krieger γλίστρησε προς την κοινότητα, με το ελαφρύ εργαστηριακό του στρώμα να πετάγεται πίσω του. Ο άντρας έσφιξε τις βαριές μερίδες του στα ρουθούνια τους, η όρασή του έλαμπε από τον μανιακό ενθουσιασμό ενός ερευνητή που είχε μερικά απίστευτα ασυνήθιστα δείγματα. Τα νεότερα υπέροχα ζώδια - Υδροχόος, Ταύρος, Παρθένος, και ίσως Σκορπιός - είχαν εμφανιστεί, αιωρούμενοι λίγο πάνω από τα πατώματα. Μέσα σε αυτό αιωρούνταν η Shahra, το νέο Τζίνι, η γυναίκα με ύψος 6 μέτρων, συμπυκνωμένη λίγο, έτσι ώστε η άμεση όρασή της να μην μπορεί να κρυφτεί από τις ακτίνες του κατωφλίου. «Η δημοσίευση ολοκληρώθηκε», είπε η LOJWe., με τον χαρούμενο, συνθετικό ήχο της να αντηχεί δίπλα στον χαμηλό ήχο της Πρωτοπορίας της.
Ο Τζελάλ περπατούσε σιγά σιγά, η όρασή τους στενεύοντας καθώς δοκίμαζε το ολοκαίνουργιο σκουριασμένο πιστόλι βαρύτητας, καθώς και το συγκεκριμένο μοντέλο του χαρτονομίσματος. Κινούμενος κατά μήκος των σκουριασμένων μεταλλικών δοκών και γλιστρώντας από λαμπερά, λαμπερά βρύα, υπήρχαν έντομα. Μεγάλες, μεταλλαγμένες σαρανταποδαρούσες, κυνηγόσκυλα και πυκνοί, διαυγείς ιοί που πάλλονταν με ένα αδύναμο, εσωτερικό φως. Καθώς ο Καινοτόμος διασκορπιζόταν μέσα από τα ερείπια έξω από την Περιοχή 5, η νέα βαριά, καταπιεστική σιωπή από το Νησί Φόρετ φαινόταν να κινείται. Δεν ήταν πλέον απλώς ένα μεγάλο νεκροταφείο ιστορίας. Ήταν ένας καθρέφτης, που αντανακλούσε τη νεότερη εγκληματική, τρελή και θαυμαστά γελοία γένεση εκείνων που τώρα περπατούσαν στον ραγισμένο δρόμο τους.
Ο Λοχίας Μέρφι, ένας ενθουσιώδης hero spin casino Overlander που έχει τρεις εβδομάδες μέχρι την τελευταία του ηλικία και μπορεί να έχει μια γενειάδα που σίγουρα σας αξίζει, κάθεται στο μπροστινό τραπέζι, χτυπώντας μια στοίβα από παραβάσεις στάθμευσης. Ο νέος γιος του παγωτού - ένας υπέροχος, γεροδεμένος Overlander με το όνομα «Παππούς» στην ετικέτα του - τον παρακολουθούσε να έρχεται. Κριτικάρε το ολοκαίνουργιο φορτηγό προς το δρόμο, αλλά μέσα στον πανικό τους, ο τύπος αντέτεινε. Το νέο όχημα τινάχτηκε προς τα πίσω, χτυπώντας ένα μαρμάρινο σιντριβάνι, θρυμματίζοντας ένα απαραίτητο άγαλμα από ένα καλό χερουβείμ, και σβήνοντας τη νέα μηχανή. Ο τύπος έμεινε όρθιος, πήγε στο μεγάλο παράθυρο αγνοώντας τον δρόμο, και τράβηξε κατευθείαν πίσω τη νέα βελούδινη κουρτίνα.
Ήταν χώμα, κρυσταλλικός χαλαζίας ουράνιου τόξου. Με κάθε κίνηση που έκανε, το πάτωμα αντηχούσε με ένα απαλό μεταλλόφωνο, αποκαλύπτοντας μικρές ριπές χρυσής αστερόσκονης για τον ουρανό. Δεν υπάρχει «ουρανός». Εναλλακτικά, οι ολοκαίνουργιοι ουρανοί ήταν ένα υπέροχο ταπισερί μακριά από προφανή, υπερ-φωτεινά σύμπαντα. Νεφελώματα άνθιζαν στην κοσμική απόσταση, όπως τεράστιες, ιριδίζουσες ορχιδέες σε ροζ, βιολετί και ασημί. Εκπληκτικές, δακτυλιοειδείς σφαίρες αιωρούνταν τόσο κοντά που ένιωθες σαν να μπορούσες να απλώσεις το χέρι σου προς τα πάνω - και να φτάσεις στις αεριώδεις επιφάνειές του.
«Είναι ολοκληρωμένο», χαμογέλασε ο Κέλογκ, σηκωμένος και δίνοντάς τους τα χέρια. «Σας ευχαριστώ που επισκεφθήκατε την παγκόσμια σκηνή, Αυτού Μεγαλειότητα. Απολαμβάνω την ίδρυση επίσημης πρεσβείας στην Περιοχή 44». Τα νεότερα Σμαραγδένια λαμπάκια έχουν ένα λαμπερό, φιλικό προς το περιβάλλον φως.
Η νεότερη ενεργοποιητική δύναμη την έστειλε έξι μέτρα στην αυλή, διασχίζοντας αμέσως γρήγορα το συνειδητό τους κεφάλι. Το γυναικείο όραμα άστραψε λευκό, μετά έσβησε για το καθαρό, ελεήμονο μαύρο. Κατεβαίνοντας στα βιολετί σύννεφα είναι στην πραγματικότητα ένα ζώο από τους παλαιότερους εφιάλτες της ανθρωπότητας. Ήταν σίγουρα ένας γηραιότερος Δράκος - ένας από τους λίγους νέους, καθαρόαιμους λεβιάθαν Μόμπιαν που είχαν υπομείνει το απόγευμα της Σιωπής. Οι ισορροπίες του ήταν βαμμένες από αφυδατωμένο αίμα και σκουριασμένο μέταλλο, το καθένα στο μέγεθος ενός στρατού εξέγερσης. Το άνοιγμα των φτερών του προσπαθούσε εύκολα να φτάσει το μήκος ενός μεγάλου αντιτορπιλικού της Ομοσπονδίας.
Οδηγώντας τα ενισχυμένα από το Χάος πραγματικά στατιστικά τους σε ένα τρομακτικό, αυτοκτονικό όριο, οι Kodos βούτηξαν στον υγροποιημένο πλανήτη. Ο τύπος κολύμπησε μέσα από τη λιωμένη πέτρα, η φανταστική πανοπλία του έκαιγε τους ιστούς του, βουτώντας χιλιόμετρα κάτω από τον πυθμένα του ωκεανού. Ο τύπος έφτασε απόλυτα στο υπόβαθρο ολόκληρου του κόσμου σας - την νεότερη ηπειρωτική πλάκα από μόνη της. Κοιτάζοντας τα όρια του νέου κρατήρα, που επισκιάζει εντελώς τον φρέσκο, σκοτεινό, φιμωμένο από την καταιγίδα ήλιο, είναι ο Βασιλιάς Τιτάνια. Η χρυσή πανοπλία Heart Kreuz της Erza Bright Red έλαμπε στις φωτιές από την καύση της Magnolia.
Ο τύπος που έφυγε, που είχε εκτυφλωτική τιμή, εκτρέποντας τους νεότερους ελεύθερους σκοπευτές με νύχια βαμμένα με δηλητήριο, αν είσαι το φίδι του σκύλου του, ο Κουμπέλιος, σφύριξε απειλητικά μακριά από τα χέρια τους. Μάσησε προσεκτικά, κατάπιε και κοίταξε προς τα πάνω. «Πάρε την ή αυτόν», διέταξε ευγενικά ο Κόντος, χωρίς καν να κάνει βήμα.
Λίγο αργότερα, η νεότερη στραβή, μαύρη οψιδιανή διαμόρφωση του τοπίου μακριά από την Περιοχή 44 άρχισε να είναι σημαντικά μικρότερη, όπως μια πράσινη νεκρή ζώνη και μπορεί να μοιάζει περισσότερο με ένα πολύ οπλισμένο στρατόπεδο Ιουνίου. Ήταν μια φήμη που τους δόθηκε χάρη στους ανθρώπους που την προσέφεραν με γενναιοδωρία. Μια φήμη που τους δόθηκε κάτι περισσότερο από ένα γεύμα που προσφέρθηκε στην καταρρακτώδη βροχή.
«Έμαθε», δήλωσε απλά ο Ρόμποτνικ, με την σωματική του διάπλαση χωρίς συμπόνια. Το φρέσκο, γεροδεμένο αγόρι έπιασε την εσωτερική θήκη από το μωβ σπίρτο του και πήρε ένα μικρό, πολύ κωδικοποιημένο, κινητό τηλέφωνο με μαύρο πεδίο. Αλλά κάτω από την κόκκινη εφαρμογή και την αξιοσέβαστη στάση κρυβόταν μια καλή ειδοποίηση από έναν τρομακτικό, μάγο που άλλαζε τον κόσμο. Ένα μυαλό σφυρηλατημένο για τις φλόγες από την προδοσία, την απελπισία και την απόλυτη, άκαμπτη λογική. Για τον Βασιλιά, μακριά από το Βελανίδι, ήταν ένας σούπερ, ιδιαίτερος οραματιστής που είχε αναδιαμορφώσει την εκπληκτική υποδομή του νέου βασιλείου με απαράμιλλη φυσική απόδοση. Για τους κατοίκους, ήταν ένας ειρηνικός, αθώος γραφειοκράτης που έθετε σε εφαρμογή την οργάνωση τακτικών φόρουμ σε αυτούς.
Το τζετ χαλαρώνει σε έναν τεράστιο βελούδινο καναπέ, σηκώνοντας ένα ασημένιο νόμισμα στον ουρανό και μπορεί να τους πιάσετε, βαθιά βαριεστημένους. Η τάση αλλάζει μια καλή μηχανή βαρύτητας, και μπορεί η βίαιη καταιγίδα να είναι ένα τεράστιο μεταφορικό μέσο για φαγητό. Θα την καλούσε στο δωμάτιό του με το πρόσχημα ενός αυτόγραφου ή μιας προσωπικής συνάντησης με το είδωλό του.
Ο νέος επιβλητικός Βασιλιάς των Βροντών έπεσε στους γοφούς τους, καλύπτοντας τα τεράστια, σημαδεμένα χέρια τους γύρω από τον κοντό γιο, θάβοντας το πρόσωπό του στον ώμο του Μπαρτ. Εξέτασε τον Μπαρτ, έναν άγριο, αμυντικό αδελφικό σαν να έκαιγε στα μάτια της γυναίκας. «Έχω περάσει πέντε χρόνια υπογράφοντας έγγραφα», είπε η Λίζα, η φωνή τους σταθερή και καθαρή. Εξέτασε τη φθαρμένη ελαφριά στολή της γυναίκας, τη νέα συνεπή από μια αστυνομία που είχε σφάξει τη γυναίκα.
Η προσοχή της Natsu επεκτάθηκε, η νέα αρπακτική επιθυμία για φαγητό μέσα μετατράπηκε στιγμιαία από μια ματιά από μια πραγματική, συγκλονισμένη έκπληξη. Ο τύπος την κοίταξε γιατί αν ήταν ένα ασυνήθιστο αντικείμενο, θα σκεφτόταν το πλεονέκτημα της επαφής. Ο τύπος δεν ξαναμίλησε, αλλά βυθίστηκε πίσω στο οποίο είχε ανακτήσει τη δύναμή του, η γλώσσα τους ακολουθώντας το νεότερο επώδυνο και ευαίσθητο σώμα του εσωτερικού μηρού της γυναίκας, το στόμα του πιέζοντας απαλά, λατρευτικά φιλιά στο επώδυνο και ευαίσθητο δέρμα. Η Lucy γέλασε, κουνώντας το κεφάλι της και η γυναίκα μπόρεσε να κοιμηθεί μόνη της στο γυμνό στήθος του. «Μηδέν, ηλίθιε. Ο νεότερος τακτικός ελιγμός είναι πραγματικά... εντυπωσιακός.» Πήρε έναν βαθύ αέρα, το φρέσκο άρωμα κέδρου και όζοντος ανταποκρίνεται στους πνεύμονες της γυναίκας. «Είναι απλώς... στην περιοχή Kingdom City, όλη μου η ζωή δεν ήταν τόσο προσωπική μου. Τυχαίνει να είμαι η νέα κληρονόμος της Heartfilia. Μια ανταμοιβή. Ένα πλοίο βαθμού 1 που συνεχίζει να είναι ένα ράφι.»
